بعضی وقتها پای بعضی آدمها باز میشه توی زندگیت که هر کاری که میکنی جدی بگیریشون و بهشون اعتماد کنی ،یه جایی براشون باز کنی ، نمیشه و فقط این حاشیه زندگیت که میتونه اونها رو جا بده . حالا هر چقدر بقیه از بزرگی و بزرگی و بزرگی شون بگن، هرچقدر خودشون ، خودشون رو بزرگ و بزرگ معرفی کنن ، باز نمیشه . انگاری تو یه بعد شخصیتشون رو داری می بینی که بقیه ندیدن ، یا نخواستن ببینن و این جوری میشه که هی کوچیک و کوچیک تر میشن ، اونقدر که از حاشیه زندگیتم میزاریشون بیرون! و به هیچ جای زندگیتم بر نمیخوره !
+ یکشنبه 14 تیر1388 سبزه خانوم
|
امروز رفتم سراغ پرونده های تسهیلات. مطالبات معوق شعبه یه رقم وحشتناکی. پرونده هایی هست که از سال ۸۰ تا حالا هیچ قسطی پرداخت نکردن و ضامن هاشون هم خوش به حالشون بوده. قرارم این بود که حداقل روزی ۵ تا پرونده رو بررسی کنم و تکلیف معوق هاشون رو روشن کنم . سومین پرونده ای که تماس گرفتم یه آقای تقریبا مسنی بود که اول منکر گرفتن چنین وامی شد اما وقتی دید قضیه جدی تر از این حرفها و راهی برای انکار وجود نداره تسلیم شد که بیاد شعبه تا درباره معوق اش صحبت کنیم. نزدیک های ظهر یه آقا و خانوم مسنی سراغ منو از تحویلدار گرفتن که با اشاره تحویلدار متوجه شدم با من کار دارن . خودشون رو معرفی کردن . همون آقایی بود که گرفتن وامش رو انکار میکرد. داشتم وضعیت شون رو توضیح میدادم که خانومه زد زیر گریه. سکوت کردم . یه کم که آروم شد گفت: این وام برای خرج عروسی پسرم بود که شب قبل از عروسی با موتور تصادف میکنه و می میره و این وام همه اش خرج بهشت زهرا و مراسم تدفینش میشه. بعد از تو کیفش مدارک مربوط به دفن و مجوز پزشک قانونی و اینها رو میریزه روی میز. سکوت میکنم و بعد همدردی و بعد ترش ، باز مطالبات معوق بود که حرف اول و آخر رو میزد! می تونستم نفرت رو توی چشم های پیر اون آقا و خانوم ببینم!
+ پنجشنبه 11 تیر1388 سبزه خانوم
|
شش ماه مامور شدم توی یکی از شعبه های اون پایین پایین ها .روز اول و دوم کاملا توی شوک بودم از این جابجایی . روز سوم تصمیم گرفتم به مامور بودنم فکر کنم و اینکه اینجا هستم تا یه کم اوضاع رو تغییر بدم.اونجا ادبیات مخصوص خودش رو داره ، چه همکار باشه ، چه مشتری . و اگه غیر از این رفتار کنی خیلی مضحکی میشی. روز اول یکی از مشتری های مثلا اعتباری شعبه!! رو به معاون شعبه در حالیکه میخواست من نفهمم گفت : این تی تیش مامانی !!!! رو واسه چی فرستادن اینجا. معاون رو دیدم که لب هاش رو گاز گرفت و با ابرو بهش اشاره زد که یعنی حرفی نزن. نمیخوام از نحوه برخورد و معاشرت و فرهنگ مشتری های اونجا بگم و سعی میکنم اصلا بهش فکر نکنم تا آزارش کمتر بشه اما در مورد مسائل کاری باید بگم که اونجا از ایین نامه ، بخشنامه، اطلاعیه ، دستورالعمل اصلا خبری نیست . نه از طرف همکارای محترم و نه از طرف مشتریان بسیار بسیار محترم. سیستم ، سیستم مشتری مداری و مشتری سالاری !!!! اونهم از نوع مطلق. حالا نمیدونم حضور یه مامور تی تیش مامانی !!!وسط این همه آدم خشن و عصبانی !!!! چه تاثیری می تونه داشته باشه. اصلا تاثیری خواهد داشت؟؟؟
+ چهارشنبه 10 تیر1388 سبزه خانوم
|
امشب جایی خوندم که پری زی دنت محترم فرمودند :"دنیا آزادی ایران را می خواهند ! مردم دنیا می گویند که این آزادی که در ایران جاری است در کشور ما کجاست ؟!!" یاد طفلک آقای عین محترم افتادم که امروز نامه رسون براش نامه خیلی مهم ، خیلی مهم و خیلی خیلی محرمانه محرمانه از یه جای خیلی خیلی خیلی محرنامه تر آورده بود. جریان چی بود؟ در راستای همین آزادی که دنیا در حسرتش دست و پا می زنن، این آقای عین محترم یه کمی از این حق آزادی شون استفاده کرده بود و در مورد مسائل اخیر یه اظهار نظر کوچیک توی شعبه کرد و حالا باید بره به آقایون پاسدار آزادی توضیح بده که چرا این غلط رو کرده .خدا وکیلی اگه اسم این آزادی بیان نیست پس چیه؟ ها؟
+ دوشنبه 8 تیر1388 سبزه خانوم
|
دیدن صحنه های تلخ و سیاهی که خودم شاهدش بودم ، خیابون آزادی ، جلوی دانشگاه شریف، زیر پل عابر پیاده، دیدن هر روز شعبه با شیشه های شکسته که خودش نشونه ای از درگیری های شب قبل بود، شنیدن خبرهای هولناک و اجباری که هر روز مشتری های پشت باجه با هم پچ پچ میکردن و گاهی وقتها هم بعضی هاشون با هیجان برای ما تعریف میکردن، پیچیدن این اخبار توی همه شهر، که حتی اگه گوشهات رو هم محکم می گرفتی ، میشنیدی، دور بودن دخترک و شرایط بد امنیتی خوابگاه ، دیدن خواب که چه عرض کنم کابوس های عجیب و غریب و این آسم لعنتی دست به دست هم دادن که کاملا بهم بریزم. هستم ، اما خیلی تلخم!
:آرشیو این وبلاگ حذف شد!
+ جمعه 5 تیر1388 سبزه خانوم
|
